Zondag  (DAG8)

Ergens op Zwarte Zee 17:00 uur

Ergen op de Zwarte Zee 1700 uur.  De Drujba koerst  met 27 bemanningsleden en  54 passagiers richting Georgië.  We zijn zaterdag- morgen om 7:30 uur vertrokken.  De snelheid is 24 km per uur, driekwart van de reis zit er op.   Ik heb nog een nieuwtje voor het Dagblad van het Noorden: Vanmiddag kwam de kapitein van de brug,  hij zei: Sven jongen,  ik vraag het niet snel aan iemand,  maar zou je even op de Drujba willen letten? Ik moet namelijk hoognodig naar de wc ,  ze staat op de automatische piloot dus er kan weinig mis gaan.  Nà,  heel  even dan,  want ik heb nog meer te doen. Zei ik vastberaden.  Och, ja, zei de kapitein enigszins beschaamd,  Ik denk ook alleen maar aan mezelf.  Enfin  nog best interessant,  zoon dashboard van een boot is weer heel anders dan die van de Runnó.

Tijdens het avondeten kregen we van Henk  een fles wijn cadeau en autokaarten van Roemenië en Servië. Gisteren  in de kantine werden we uitgenodigd aan tafel bij een groep Georgiërs.  Aardige lui,  ik kan er niks anders van zeggen. Enkele namen waren;  Ilia,  Kodac, Iraklieh, Georgie  en Zodar.  De drank vloeide rijkelijk en ondanks dat ik een geheelonthouder ben was er geen ontkomen aan.  Das goed voor je oor!  drinken en géén ge-maar! zei Kodac,  Ik had mijn glas nog amper leeg gedronken of Kodac  had het glas alweer bijgevuld.  En we hebben het  hier niet over bier maar over pure wodka.

Bud de hond belandde bij de mannen op schoot, hij werd doorgegeven aan iedereen die aan  tafel zat.  Het proosten ging er  ook bijzonder aan toe.  Soms duurde het wel een kwartier,  men toostte op het land, de vrede,  de hond van de achterburen en de wormen in de tuin.

Nog een heel gedoe om met 12 mensen het glas te klinken, want je most ze allemaal aflopen.  Toen we eindelijk klaar waren met toosten,  zei Kodak;  We moeten ook proosten op de vriendschap tussen Nederland en Georgië.  Verdorie,  konden we ze weer alle twaalf  bij langs..

Bud de hond had de tijd van zijn leven, hij werd vetgemest met lappen vlees , die waren overgebleven van het avondeten. Op een gegeven ogenblik ging de menigte voor de 14e keer proosten, en dit keer ging het er anders aan toe dan de keren daarvoor.  Men schalde allemaal tegelijk:  Lang Leve Georgië! Lang Leve Georgië!  Waarop  Bud de hond luidop blafte, en de menigte in lachen uitbarstte.

De video posted van dag 7&8 vind u onder het kopje vlogs in het hoofdmenu! voor meer foto’s klikt u hier.

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *