Waarde vrinden & huisgenoten

ik werd vanmorgù nogal bruut gewekt  door een vreeschelijk tafereel . Tom  de zwerfpoes had een gróte muis in m’n bedstee geworpen. Wat volgde  was één enorme kermùs.  Tom sprong van vreugde in de lucht en wierp zich meerdere malen op de muis, en as één & ander nog erg  genoeg was zat Bud de hond er overspannen door héén te blaffen.

De muis  had inmiddels al  één verlamde achterpoot, tjà hier mot een einde aankomen dacht ik. Mijn eerste gedachte waren dat de muis ook naar de levenseinde klùniek most, maar zoon procedure duurt minstens jaren, en zo oud worden muizen niet, daarna besloot ik er een mep op te geven met de bankhamer, maar  toen ik  eenmaal  met de hamer in de aanslag stond, merkte ik dat mijn beklagenswaardigde zielstoestand het niet kon verdragen. .  Verdámmt noch mal wat nu…?

Enfin, toen belde ik 114 Red een Dier. Hallo 114 hier zei een dame nors. Ja hallo hier met Sven, ik heb een muis met een dwarslésie,  Ja en? zei de dame…   je maakt je toch niet druk om een muis?  Maar waar ligt de grens voor u vroeg ik haar oprecht geïnteresseerd?  Nou  bij een muis zei dame.

En as die muis nou 20 kg is en blaft  is het dan wel zielùg vroeg ik, dan is het géén muis maar een hond zei ze. Tjà daar had ze ook wèl weer een punt. Hoe dan ook,  hoe kleiner het wezùn  hoe minder de empathie,  ik vind dat sommige Homo sapiëns er nogal vreemde gedachten op nahouden.

Daarna ben ik nog 1,5 uur gaan bellen  en uiteindelijk vond ik een gelijkgestemde dame van Knaagdierenopvang Snuitje te Wittewierum.  Wat vreeschelijk zei ze, hept de muis ook een naam? Uh, nee dat nog niet, maar as je er op staat wil ik wel snel een naam verzinnen antwoordde ik beleefd,

nà dat is voor latere zorg,  we moeten ons eerst bekommeren over het welzijn van de muis,  breng hem hier met spoed naar toe, dan zal ik een medisch team  formeren, zei de dame.  Nà ik sprong gelijk in m’n Kia Ranger en reed zo snel als ik kon naar het Aardbevingsgebied in Groningù, na 1,5 uur rijden kwam ik aan  bij de Snuitjes opvang.

Ik stapte uit en holde  gebarend naar de vrouw toe, die al stond te wachten in de tuin.  Maar vrouw schrok zich wezenloos toen ze me zag, en kukelde terstond achterover in de conifeer haag,  ik snelde  er op af en vroeg gaat het wel met u?  Ja sorry zei ze,  ik schrok van u kaal geschoren punkhoofd en al die pierzings..  ik  dacht dat  het om een afrekùning ging in het illegale konijnen circuit, omdat ik laatst een konijn met valse papieren heb verkocht….

Neen joh Gekkie…  ik ben het: Sven van die muis, ik heb net met u gebeld.  Ach ja, Sven,  nu herinner ik me het, loop maar snel met me mee  naar binnen,  dan gaan we naar u muis kijken zei de  vrouw.  Enfin, uiteindelijk belande de muis in de ziekenboeg , ik bedankte mevrouw snuitje voor haar belangelooze toewijding en ik word  nu dagelijks  op de hoogte gehouden van de  actuele stand.  vùdorie nu ben ik bezoektijden vergetu`..

Update donderdag 23 mei

Uiteindelijk is de muis (naar de revalidatie) weer vrij gelaten bij een verlaten kerk in de vrije natuur.

0Shares

Geef een reactie