Ach,  ik prakkiseer zoo vreeslijk zwaar, en daar is het zwakke gestel niet tegen bestand,   als ik er over nadenk dat de Doodemansprocedure nog jaren kan aanhouden….  Er is haast géén doorkomen aan, maar het is beter dan levenslang,  misschien kan de ster der hoop, die  ginds aan de verre horizon als een schemerlampje glinstert, mij zoveel steun en kracht geven, dat het mij verder lukt, het zwaar geteisterde  levensscheepje nog door de grote oceaan van ellende heen te loodsen, naar de veilige haven.  Nu, wij zullen zien,  morgen  heb ik een gesprek in Den Haag bij een zenuwarts van de Doodemans klùniek.  Ik graai meestal naast de prijzen, maar de inzet is uiteraard wel dat er een einde komt aan deze lijdensweg

Sven,

0Shares

Geef een reactie