Dag 5 Terug reis.   horákov mokrá Tsjechië

Op mijn 5e reisdag  vertrok ik deze ochtend om 7.00 uur uit zuidelijk Roemenië.  Ik reed 1 uur terug in de tijd. Het was afzien en de uurtjes om hikken. Afgelopen nacht heb ik kwalijks geslapen, omdat ik mijn medicatie door de plee had gespoeld,  anders zou ik in Turkije voor eeuwig in de cel zou belanden, volgens sommige van u. Ik heb inmiddels behoorlijk afkick verschijnselen (Koude turk noemen ze dat)  rond 01.00uur kreeg ik zoon paniek aanval dat ik heb aangeklopt bij een andere hotelgast die ook Engels sprak, de vertoning was dan ook behoorlijk gênant, maar ik had me zelf niet onder controle..

Die paniek aanvallen heb ik overigens al jaren, das een cadeautje  sinds ik die heftige oor piep heb, het drijft me tot wanhoop,  en als je dan alleen  in zoon hokje zit, zonder afleiding en geen medicatie hebt, dan gaat het mis, daarom ben ik ook niet met de boot terug gegaan over de zwarte zee.. want ik zag de bui al hangen, 7 dagen alleen in een  boothut, dat was een nachtmerrie geworden. Ik heb de juiste keuze gemaakt

Enfin de hotelganger toonde begrip, hij zei we drinken een biertje,  dat werden er achteraf 3. Daarna heb ik nog even geslapen.   Enfin…  zoals gezegd om 7.00 uur vertrokken vanmorgen.. eerst sneeuwbuien daarna betere condities.  Een Hotel was voor mij al geboekt vanuit Nederland, ik zou in Tata Hongarije overnachten, maar om 1500 uur was ik al in Tata dus ’t hotel laten annuleren (wel moeten betalen)  Nieuw hotel door gekregen via SMS.  330 km verderop in het zuiden van Tsjechië, in het plaatsje horákov mokrá ,  midden op een berg aan de rand van een bos. En sinds een maand eindelijk eens fatsoenlijk eten gekregen. Die patat en salades van de afgelopen weken kwamen me de neus uit.  Ik kreeg hier een vegetarisch verzonnen iets van de hotel kok. Na het was subliem.

Dan nog een geinigheidje.. ik stond m’n gezicht net af te drogen met de dweil, die hing over de cv, ik was in de veronderstelling  dat het een handdoek was, maar later ontdekte ik dat de handdoek op mijn bed lag opgevouwen…  O, ja en Bud de hond moest in z’n mandje slapen, nà, ik heb dat mormel nu al 3 keer van bed gestuurd maar hij springt er telkens weer op…  Morgenochtend wordt mijn ontbijt enigszins wat laat geserveerd,  om 8.00 uur om precies te zijn, en daarna volgen de laatste 1018 km. Mocht het niet lukken dan blijf ik nog een keer overnachten in Duitsland. Maar mijn streven is om morgen weer met mijn  hond en poes in m’n blikkenhut te slapen.

Voor nu een groet, Sven

PS;  ik kreeg nog een bericht van het consulaat, men heeft mijn blog gelezen, Turkije is veilig, alles beruste op een misverstand .  Men maakte zich zorgen over mijn gezondheid, en dat het daarom niet verstandig was… hier onder de reactie.

 

0Shares