U raad nooit waar ik ben, dus verklap ik het maar, ik ben thuis en zit aan m’n buro.  Heden ochtend ben ik  in het Radboud ziekenhuis geweest voor een 7th opinion  (de afspraak werd 7 maanden geleden gemaakt)   ik was om half 5 vertrokken vanaf de Groningse klei & moddervelden.   Om 9.00 uur struikelde ik de drempel over van het Nijmeegse ziekenhuis… ik kon alleen nog de woorden eten uit stamelen, want ik vùrrèkte van de honger… Nà, er kwam gelijk een vrijwilliger aanhobbelen in een golfkarretje die me naar het restorant reed.

Ik bestelde een broodje en een kop koffie, maar toen ik moest betalen zei de kassajuf: Das dan 13,90€.   Ik verslikte me in mijn eigen speeksel en zei Pardon,  ja dat kost het nou eenmaal.  zei ze.. Nàja er zat niks anders op dan te betalen, maar ik vind het schandalig dat ze uitgerekend in een ziekenhuis dit soort bedragen vragen, ziek zijn is al duur zat.   Het eten moet hier gratis zijn,  want het  parkeren kost ook al bijna 10€.  Nà, er was  trouwens ook géén doorkomen aan met het broodje,  het leek wel een plank hout.  Er lag bestek naast mijn bord, maar men had beter een hamer en beitel kunnen verstrekken.

Artsen compleet in het plastiK

Ze stonden me overigens in het ziekenhuis op te wachten of als ik één of andere melaatse was,  er kwam een CO-assistente op me af in een regenpak  met een masker op en  plastik moffen aan,  wat was het geval…  ik  was behandeld in een buitenlands ziekenhuis (Eliava kliniek)

Radboud UMC: géén concrete behandel opties meer

Mijn verhaal zal wèl eindigen met een enkele rit Doodemanskliniek,  want uit m’n oor werd al weer dikke slijm gezogen, ze noemen het glue (lijm) Ik vroeg de CO-assistente of er  bacteriën in zaten,  maar men vond het niet nodig omdat te onderzoeken. We kunnen niks voor je doen, zeiden ze…   ” Je hebt alle denkbare  ziekenhuizen afgelopen, door verwijzen naar een psychiater  of ggz heeft ook géén zin want  half hulpverlenend Noord-Nederland is met je bezig geweest,   en cognitieve therapie heeft  ook niks geholpen”

 

Je kan nog naar Antwerpen maar dat wordt niet vergoed

Er was nog één ding wat ik kon doen, namelijk uitwijken naar Antwerpen, daar kon men een elektrode in m’n slakkenhuis zetten, dit kon nog wel eens verlichting geven. Maar het werd niet vergoed door de verzekeraar. En om nu een nieuwe crowdfundingsactie te organiseren, dat zal Sven jullie besparen.

Eliava kliniek heeft geen bacteriofagen gestuurd.

De Eliava kliniek had me beloofd nieuwe bacteriofagen te sturen, omdat de mijne in de diepvries hadden gelegen.  Maar daar is niks van gekomen, want  2 weken na dato heb ik nog niks gehoord.  Ach,  ik dacht, ik  zal er nog een mailtje  aan besteden,  Ik kreeg  vandaag antwoord terug dat ik het maar met Naomi most regelen,  géén idee wie dat is, maar ze houden die bacteriofagen maar lekker zelf, as  het allemaal zo moeilijk moet.

Ondertussen had ik de bevroren bacteriofagen laten onderzoeken door een microbioloog, en ondanks dat de kliniek zegt dat ze niet meer werken,  zit er nog wel leven in volgens de bioloog, dus ga ik door met slikken van de diepvries bacteriofagen.