Zorgverzekeraar blijft tijd rekken

Friese Zorgverzekeraar blijft tijd rekken in coulance-regeleing procedure

Toen ik vorig jaar besloot dat er iets moest veranderen in mijn leven,  en ik me realiseerde dat er mogelijk een serieuze oplossing voor handen lag, contacteerde ik in eerste instantie mijn zorgverzekeraar en vroeg ik of ze de bacteriofagen behandeling wilden vergoeden. Immers mijn reguliere behandeling die al 14 jaren  niet werkt kost de verzekeraar tonnen.

In de weken die volgenden werd ik aan het lijntje gehouden. De uiteindelijke conclusie: Men wilde de levenseinde kliniek, en alle dure onzinnige ziekenhuisbehandelingen wel vergoeden.  Maar men wilde niet de bacteriofagen behandeling vergoeden. Ik most van hunnie me gewoon weer melden bij een KNO. Maar er was in heel Nederland inmiddels geen KNO arts meer te vinden die me  behandelen wou,  en ook daar kreeg ik géén helpende hand bij geboden van de Friese verzekeraar nog van mijn huisarts. Ik ging sjoppen met huisartsen en strandde als laatst ook nog zonder huisarts.

Teneinde raad  diende ik een Coulance verzoek in  bij  de directie van de Friesland zorgverzekeraar.  En men beloofde deze binnen 2 weken te  beoordelen, vanwege de ernst van de situatie.  Inmiddels is het 4 maanden later en ik heb nog niks vernomen van de verzekeraar. Tussentijds heb ik met de nodige tamtam  geld via een doneeractie bij elkaar gekregen, maar de donaties zijn niet dekkend, en los daarvan de zorgverzekeraar zou snel uitsluitsel  geven.

De Friesland:  Bel niet ons, wij bellen u..

Vandaag gebeld met de Friesland zorgverzekeraar… Gelijk weer af schuiven,  je mot niet bij mij zijn, maar bij Pietje, en Pietje is op vakantie….  en Kareltje weet er inhoudelijk niks van af….  en Miep zit ook niet op haar plek… Uiteindelijk zei men,  u hoeft ons niet te bellen, wij bellen u (ooit wel eens…)  Niet veel later  kreeg ik een e-mail binnen, er is nu voor de zoveelste keer  belooft dat er deze week dan toch echt een beslissing zal komen. We zullen zien of De Friesland zijn belofte dit keer wel na komt.

Kliniek stuurt nieuwe Fagen

Groningen Zaterdag 24 Maart.

Gisteren heb ik de bonnetjes geteld, die ik in een plastieken zak  had meegenomen  voor de bijstand, het zijn er dik 250 stuks. Vandaag ben ik van plan ze op datum te schikken, dat lijkt me  een plezante activiteit  voor de zaterdag. Vele van u hebben me gemaild, helaas kon ik de 11.000 mailtjes maar deels binnen halen.  Een aantal van u hebben mijn verslagen gewaardeerd, ik kreeg menige reacties van menschen (m,v) die vroegen of ik niet verder kon gaan met schrijven. Nà, ja,  ik heb ook al 20 jaar chronische diarree, en ik heb gelezen dat een arts in Zimbabwe daar een remédie tegen heeft, maar ik kan u nu al verklappen, dat ik daar nimmer meer met een Runnó  naar toe zal rijden. Nee,  dan nog liever op de skippybal of met de autoped…

Dóbri

Ter kennisgeving kan ik u meedelen dat mijn begeleidster, u herinnerd zich haar vast  nog wel,  ook voet aan Nederlandse bodem heeft gezet,  ik heb begrepen dat zwerfhond Dóbri  tijdelijk bij een muneer in een Georgische  flat is ondergebracht, en dat hij daarna naar een opvanglocatie  wordt overgebracht. Over 3 maanden wordt Dóbri nagestuurd. En dan mag hij de rest van zijn bestaan in een Nederlandse huiskamer slijten. Nà,  dat zal wel even stevig wennen worden, voor een dier welke de ultieme vrijheid was gewend..

Eliava Kliniek verstrekt gratis nieuwe partij bacteriofagen

Goed nieuws, Ik heb een e-mailtje gekregen van de Eliavia kliniek. Er wordt gratis een nieuwe partij bacteriofagen  met  de eerst vertrekkende patiënt  meegeven,  dat zou binnen 1 of 2 weken kunnen zijn. Het is een ontzettend royaal gebaar van hunnie!   Mijn oor is nu al een aantal weken rustig(er) Maar pas over een paar maanden kan ik er echt serieus iets over zeggen, maar het feit dat het oor nu rustiger is geeft al enige verlichting.  Er volgt  voor u allen nog een discriptitioneel resumé, een financiële verantwoording zoals op voorhand is aangekondigd. En ik zal u  nog informeren over de  Friesland zorgverzekeraar die na 5 maanden nog telkens geen uitsluitsel heeft gegeven of ze de behandeling nu wel of niet vergoeden.

Afleiding

Los van alle ongemakken, want laten we wel zijn, het was een reis met enigszins hindernissen, heb ik ook de nodige afleiding ervaren,  ik heb me daardoor wat minder bezig gehouden met die verschrikkelijke oor piep, en ik ben de nare winter periode deels doorgekomen, want dat is elk jaar weer een drama. Ik heb kennis mogen maken met de Georgische mensen en hun cultuur, en ik kan niet anders zeggen dat het een ontzettend aardig volkje is,  als u reislustig, gezond  en financieel draagkrachtig  bent, dan is het een bezoek meer dan waard.

Dankwoord

Ik wil alle mensen die geholpen hebben, te veel om op te noemen, bij deze van harte bedanken, voor hun inspanningen, het meeleven en het meedenken,  door u heb ik deze behandeling mogen ondergaan.  Ik heb enorm plezierige ervaringen ondervonden met de artsen en het personeel  van de Eliava kliniek, daar kan niks tegen op. Er is in de afgelopen 5 weken meer behandeld dan in de 14 voorgaande jaren in Nederland. In Nederland loopt het systeem vast in zijn eigen bureaucratische molen, en de artsen leiden één voor één aan tunnelvisie.    Het zou me niets verbazen dat voor vele uitbehandelde ‘bacteriële infectie patiënten’ hier de route begint naar een beter bestaan. Voor mensen die vragen hebben, of die ik ergens mee van dienst kan zijn, zal ik waar ik kan,  een helpende hand bieden, maar de weg naar de Eliava  kliniek wijst zich  feitelijk van zelf  via het internet.

 

 

 

Terug in Groningen

Groningen  20:41 uur.   Bacteriofagen onbruikbaar!

Net thuis na 15 uren rijden in een oud diesel busje, de 2 glazen waar ik en mijn begeleidster 47 dagen geleden uit dronken voordat we  vertrokken  staan nog ongeroerd op tafel, voor de één is thuis  een flat van 3 hoog , voor de ander is thuis in een rijtjeswoning, mijn thuis is een caravan waarvan het nog maar afwachten is hoelang ik daar nog in mag wonen, maar goed dat is een verhaal waar  je minsten 2 boeken mee kunt vullen.Ik kreeg  net bericht van de kliniek, mijn vermoedens zijn bevestigd, de bacteriofagen die ik met uiterste zorg heb meegenomen,  en heb gekoesterd als het meest kostbare bezit, zijn totaal geruïneerd  door de mensen van het Tsjechische Hotel .  En nu stopt mijn behandeling , waarvan het grootste gedeelte thuis zou geschieden,  het lijkt er op dat dit alles voor niks is geweest.

 

Alleen de bonnetjes voor de bijstand hebben reis overleeft

Het wrange is,  dat de zak met bonnetjes voor de sociale dienst als enige ongeschonden mee terug is gekomen, maar of een mensch (m,v) daar blij mee moet wezen?..  Ik moet de komende dagen 250 bonnetjes doorspitten,  en een overzicht maken van alles wat ik per dag heb uitgegeven en waar….

Het is een onbegonnen karwij, waarvoor ik 2 weken de tijd krijg . Dat heb ik ook wel nodig. En zo begint het bureaucratische kluwen waar ik de laatste 20 jaar in gezeten heb gelijk weer… want ook m’n pillen die in de Turkse plee zijn beland, die kan ik weer niet zo bijbestellen. Nee, dat moet weer moeilijk want we zijn in Nederland.  ik had er nog genoeg van volgens de Nederlandse doktoren…. ze zouden terug bellen om 12 uur, het is inmiddels al wee 13.30 uur.. alle lijnen in gesprek…   De RDW kan niks met het papiertje van de vernietiging van de HelpSven auto, dat schijnt een kassa bon te zijn…Sinds het wakker worden hebt Sven alweer zowat een uur non-stop aan de telefoon gehangen,  rusten is er niet bij…

Naja, soms gok je op een beter bestaan, en soms blijkt dat anders uit te pakken, maar als je niks doet weet je zeker dat het een verloren zaak betreft. Misschien gebeurd er nog iets onverwachts? maar Sven weet het nu al zeker, als de rest van mijn aardse bestaan zo doorgaat geef ik de pijp aan Maarten, het moet ietsje meer flair krijgen dan dit..

Ps: Bedankt voor al uw reacties.  Helaas kan ik u mailtjes niet beantwoorden,  ik probeerde net outloek express te openen, maar mijn Windows XP® computer loopt er in vast, het lukt niet om de dik 11.000 mailtjes binnen te halen…

Sven

 

Hotel Gustav doet fagen in de Diepvries

Bacteriofagen kapot gevroren.

9.13 uur.  Gustav Mahler Hotel in Jihlava 

De hulptroepen uit Holland zijn er  na 15 uur rijden,  nadat de bagage is ingepakt loop ik naar de receptie om te vragen of ze naar de keuken willen bellen om te vertellen dat ik mijn fagen komen halen, maar ze bleken in de koelkast te staan  achter de receptie balie, en daar had ik ze niet afgegeven.

Ik kreeg twee koelboksen overhandigt maar toen ik het handvat beetpakte zat er ijs aan. Wat is hier mee gebeurd vraag ik de dame van de receptie? ik maak een doosje open en het zijn ijsklontjes,  ik toon het  ijsklontjes aan de balie mejuf en ze haalt haar schouders  op..   ze  hadden ws daarvoor in de diepvries gelegen… Ik sta bijna op ploffen, maar dan zal je zien dat de Engelse taal in ééns wel een barrière vormt…

Nog stennis gemaakt in het Hotel, ik heb hier 10.000 km voor gereden en het heeft meer dan 10.000 euro gekost, weten jullie wel hoe belangrijk dit is, dit is het verschil tussen leven en dood!!!

ik maak nog duidelijk dat ik gisteren heel erg goed heb afgesproken met de medewerker dat ze in de koelkast moesten, en dat er totaal geen misverstand in de communicatie was… ja sorry zeiden ze., en ze negeerden me en gingen verder met bellen in hun eigen taal..

 

Golbitz (dl) 14.21 uur Stop langs Snelweg nog 522 km te gaan.

We rijden nu in een oud dieselbusje terug met 90km uur, vanavond om 2100 uur thuis. De Eliava kliniek zojuist gemeld dat de bacteriofagen ijs klontjes zijn geweest..

Woensdag 21 Maart RAMPSPOED

JIHLAVA TSJECHIE  : RUNNÓ ONHERSTELBAAR BESCHADIGT.

De terug reis verliep te voorspoedig,  ik werd er al  enigszins nerveus van, daar moest eens een einde aan komen, en dat gebeurde vanmorgen toen ik vertrok uit Mokrá-Horákov, toen ik een blik wierp op de Runnó was zowat de hele versnellingsbak leeg gelekt op de net nieuw bestraatte parkeerplaats van hotel Mezi Stromy.

Nà, ik dacht snel weg hier want dat wordt narigheid, éénmaal op snelweg  ging het gruwelijk  mis, ik reed 130 km/u, en toen hoorde ik een enorme knal, alsof een edelhert door de ruiten kwam, ik dacht dat is de versnellingsbak, maar nee,  het was voor de verassing de  distributieriem ,  de hele motor is totaal aan gort.. Er zit motorolie in het koelwater, en de diesel droop uit de uitlaat.  Nà dan weet je wel hoe laat het is. Verdorie ik had net 5 km terug een volle tank diesel gekocht, en daar kon ik bijna op thuis komen.

Enfin, daar stond ik langs een drukke snelweg,  het vroor 1 graad, en er woei een straffe koude wind.  Eerst 45 minuten staan te zwaaien langs de drukke snelweg, maar niemand stopte,  dat was een vrouw niet overkomen bedacht ik me toen….

112 vijf keer gebeld, maar ik moest de pechhulp bellen van hunnie,  dat lukte niet met mijn Lebara prepaid kaart. ik kan alleen sms’n en telefoontjes ontvangen?   Iemand van de snoeidienst in een hoger gelegen weiland was ook  niet bepaald behulpzaam. Op het laatst toen die zag dat de paniek géén acteerwerk was bood ‘ie toch met tegenzin hulp aan, hij zei dat er wel een politie zou komen…

Na 2 uren kleumen was er nog géén politie maar  er stopte wel een bus van Rijkswaterstaat,  die me naar een parkeerplek sleepte, onderweg knapte de kabel van de sleepwagen nog, en ze hadden niks in de gaten. Maar op het  laatst misten ze mij toch wel, en toen werd ik opnieuw aangehaakt…  De mannen van Rijkswaterstaat belden een bergauto waar ik nog 1,5 uur op heb gewacht in de straffe kou.

Eenmaal op het kantoor volgde de rekening…  ik verslikte me bijna in mijn eigen speeksel, je maakt een grapje hopelijk ? zei ik,  maar  men was bloedserieus…. Ik bad tot God de schepper en vroeg of mijn creditcard het nog  mocht toestaan, dat was gelukkig het geval … zo zie je maar dat God wel bestaat.

Ik kon van de slepers een auto lenen voor 1800 euro, die ik dan terug most brengen.  na  ik wierp een blik in mijn portemonnee en zag nog één briefje van 5€ zitten, dat verschil was  te groot, dus bedankte ik hun vriendelijk voor het royale  aanbod.

De HelpSven Auto wordt vernietigd, ik moest een paar krabbels  zetten en kreeg een papiertje mee. Na daar sta je dan met je 7 tassen, 2 koffers, de zonnehemel heb ik maar achtergelaten in de auto. Ik werd gedumpt bij het duurste hotel in de stad,  ( Gustav Mahler Hotel in  Jihlava) waar als enige een hondje mee mocht, nare kak boel, en onvriendelijke lui hier, in het restaurant liggen vier vorken en minstens zoveel messen op de gedekte tafels,  an sich niet zo erg, maar  dat extra bestek zegt meestal ook  iets over de prijs… De lobby hangt vol met foto’s van de president van Tsjechië, want die komt hier ook regelmatig vorkjes prikken met de first lady.

De bacteriofagen mochten na lang zeuren in de koelkast, maar ik mocht niet mee lopen de keuken in, dus ik hoop maar dat ze niet in de vriezer belanden.. ik kan hier maar één nachtje blijven en dan sta ik morgen op straat… Morgen is het Hotel volgeboekt namelijk.

Dan ook nog vette ruzie met het sleepbedrijf, de sleper kwam me weer opzoeken in het hotel, Bud de hond had zijn auto vies gemaakt,  vond hij. Na die auto was rijp voor de sloop en stond strak van het vet en de olie, mijn kleren waren zelfs vet geworden van zijn stoelen!!

Ontzettend kinderachtig.. ik heb  de achterbank met de hand afgeveegd,maar hij wilde geld zien, ik zei hem dat ik hem  m’ n laatste geld al had gegeven voor de bergoperatie, en dat ik honger had. Ja das niet mijn probleem, zei die.. Geen idee hoe dit verder moet.  ik heb geen auto meer, eentje huren wordt budgettair onmogelijk, en  dat kan alleen op het vliegveld, maar  hoe kom je daar met alle bagage en een hond? ik kan géén kant meer op.

Misschien kan de sociale dienst, waar ik de rest van mijn zielige bestaan in verkeer, me een voorschot geven op mijn 400 euro vakantie geld en anders mot ik maar zwerver worden in Tsjechië.   Wie had dit allemaal vooraf kunnen bedenken, eerst mijn begeleidster die zich  het lot van de zwerfhond meer aantrok dan mijn lot. En nu die auto… ik kom  telkens met minder dingen thuis.. m’n pillen zijn in Turkije beland in de plee, m’n zaklamp ligt in Batoemi, ach en nou bedenk ik me net dat ik de autosleutels most achter laten bij de berger, en daar zitten m’n huis sleutels ook nog an… en zo ziet u maar, het is net Bean on Holiday.

HETZ AUTO HUUR NEDERLAND

Na een tip uit Nederland. Net gebeld met Hetz autohuur ik kan een Skoda benzine wagen huren en dan zou ik met een taxi naar Praag moeten. Kosten voor de verhuur 762 euro,  de aansprakelijkheid is 800 euro en er is nog borg nodig, mijn credit kaart is al zowat aan zijn limiet van 1000 euro. Dus das ook geen optie… situatie uitgelegd dat het nijpend is, en ik ook met medicatie zit die koel moet blijven, ja vervelend we kunnen u verder ook niet helpen..

HULP UIT NEDERLAND ONDERWEG

Gelukkig zijn er mensen, die een warm hart hebben. Nederlanders die ik ontmoet heb in de Eliava kliniek in Tbilisi boden me aan om me te halen. inmiddels is hulp  onderweg.

 

Dinsdag 20 Maart Tsjechië

Dag 5 Terug reis.   horákov mokrá Tsjechië

Op mijn 5e reisdag  vertrok ik deze ochtend om 7.00 uur uit zuidelijk Roemenië.  Ik reed 1 uur terug in de tijd. Het was afzien en de uurtjes om hikken. Afgelopen nacht heb ik kwalijks geslapen, omdat ik mijn medicatie door de plee had gespoeld,  anders zou ik in Turkije voor eeuwig in de cel zou belanden, volgens sommige van u. Ik heb inmiddels behoorlijk afkick verschijnselen (Koude turk noemen ze dat)  rond 01.00uur kreeg ik zoon paniek aanval dat ik heb aangeklopt bij een andere hotelgast die ook Engels sprak, de vertoning was dan ook behoorlijk gênant, maar ik had me zelf niet onder controle..

Die paniek aanvallen heb ik overigens al jaren, das een cadeautje  sinds ik die heftige oor piep heb, het drijft me tot wanhoop,  en als je dan alleen  in zoon hokje zit, zonder afleiding en geen medicatie hebt, dan gaat het mis, daarom ben ik ook niet met de boot terug gegaan over de zwarte zee.. want ik zag de bui al hangen, 7 dagen alleen in een en boothut, dat was een nachtmerrie geworden. Ik heb de juiste keuze gemaakt

Enfin de hotelganger toonde begrip, hij zei we drinken een biertje,  dat werden er achteraf 3. Daarna heb ik nog even geslapen.   Enfin…  zoals gezegd om 7.00 uur vertrokken vanmorgen.. eerst sneeuwbuien daarna betere condities.  Een Hotel was voor mij al geboekt vanuit Nederland, ik zou in Tata Hongarije overnachten, maar om 1500 uur was ik al in Tata dus ’t hotel laten annuleren (wel moeten betalen)  Nieuw hotel door gekregen via SMS.  330 km verderop in het zuiden van Tsjechië, in het plaatsje horákov mokrá ,  midden op een berg aan de rand van een bos. En sinds een maand eindelijk eens fatsoenlijk eten gekregen. Die patat en salades van de afgelopen weken kwamen me de neus uit.  Ik kreeg hier een vegetarisch verzonnen iets van de hotel kok. Na het was subliem.

Dan nog een geinigheidje.. ik stond m’n gezicht net af te drogen met de dweil, die hing over de cv, ik was in de veronderstelling  dat het een handdoek was, maar later ontdekte ik dat de handdoek op mijn bed lag opgevouwen…  O, ja en Bud de hond moest in z’n mandje slapen, nà, ik heb dat mormel nu al 3 keer van bed gestuurd maar hij springt er telkens weer op…  Morgenochtend wordt mijn ontbijt enigszins wat laat geserveerd,  om 8.00 uur om precies te zijn, en daarna volgen de laatste 1018 km. Mocht het niet lukken dan blijf ik nog een keer overnachten in Duitsland. Maar mijn streven is om morgen weer met mijn  hond en poes in m’n blikkenhut te slapen.

Voor nu een groet, Sven

PS;  ik kreeg nog een bericht van het consulaat, men heeft mijn blog gelezen, Turkije is veilig, alles beruste op een misverstand .  Men maakte zich zorgen over mijn gezondheid, en dat het daarom niet verstandig was… hier onder de reactie.

 

Maandagavond 19 Maart 18 (Roemenië Linteşti)

Dag 4 terug reis  Boergas – Lintești
maandag 19 maart, 18.00 uur Lintești, Roemenië

Zo te lezen was  volgens het consulaat mijn reis door Turkije toch niet zonder risico, daarover zo nog enkele zinsneden. Gisterenmiddag  reed ik door Istanboel en toen was het 25 graden. Nu vriest het 2 graden. Enfin een korte etappe vandaag van 450 km,  daar deed ik 8 uren over vanwege de gladheid, de sneeuwbuien, en de slechte wegen.  Ik rijd de hele route achterste voren, en logeer weer zoveel mogelijk op de zelfde adressen. Dat levert soms bijzondere vragen op, namelijk waar is u vrouw gebleven? Nou dan moet ik telkens uitleggen dat die een andere vriend hebt gevonden. Als ik vertel dat die vriend een zwerfhond is, antwoord men expliciet, ja das logisch,een hond heeft ook begeleiding nodig, dat begrijpen wij ook.

Vanmorgen vertrok ik om 8.00 uur uit Bulgarije. Eerst wilde de auto niet starten, op het laatste beetje accu-spanning sloeg die aan, toen hing de auto vol rook omdat een snoertje van de koelbox te warm was geworden en kortsluiting had gemaakt, een noodreparatie volgde.  Onderweg  waren er hoosbuien, en toen  ik de koude lucht in reed volgde l sneeuw en gladheid. Het eerste uur had ik nog maar 48.2 km afgelegd.

Tijdens de rit die volgde spoot ik er 4 liter antivries doorheen om te ruiten schoon te houden, bij een tankstation 60 km voor de Roemeense grens kocht ik een volle Cherrykan antivries. Plots werd ik in het Nederlands aangesproken “Wat is het koud hé!”  Het was een Bulgaar die uitstekend Nederlands sprak. Hij  zat in de handel en reisde veel naar Nederland voor auto’s en tegenwoordig meubelen. Waar kom je vandaan vroeg die mij, ik noemde mijn woonplaats. O, uit Friesland zei die, Ik complimenteerde hem voor zijn goede kennis der Nederlandse taal en topografie.

Bij de grens controle wilde douanier persé ze’n jackrussel laten zien op zijn smartphone, maar hij kon de foto maar niet vinden,  het was ijzig koud en ik stond maar te kleumen, het hebt zonder overdrijven wel 10 minuten geduurd, terwijl er een mega lange rij auto’s stond te wachten. Van de kassa juffrouw,  bij het tolhuis kreeg ik een kop koffie.  En nu ben ik in Roemenië  waar het stevig sneeuwt  5 weken geleden was ik hier ook en toen was het lente .

 

Turkse Consulaat: Had lastig kunnen worden, is gelukkig ‘goed’ afgelopen..

Nou nu komt ie, omdat ik allemaal van die gruwel verhalen over Turkije kreeg had ik het consulaat gemaild. 10 dagen  later (nu ik weer in Europa ben)  krijg ik antwoord, beetje laat en nogal een merkwaardige mededeling as je het mij vraagt.  Ze schrijven Sven heeft geluk gehad,  het had nog wel eens lastig kunnen worden. Gelukkig ‘goed’ afgelopen?  enigszins een merkwaardig antwoord op mijn vraag of het reizen door Turkije veilig is.  Met  dat vaag verhaal bedoeld men zeker  de Bacteriofaag?

 

 

Zondag avond 19 Maart. Terug in Europa.

Dag 3 Terug reis Turkije- Bulgarije

Zo wat een helse rit,  van midden Turkije  nu weer in Europa dwars door Istanboel over de Bosporusbrug van Oost naar West. Ik ben 2 uren in de tijd terug gereden. In Istanboel was het bijna 25 graden! op deze 19e maart.

Sommige van jullie hadden me zo bang gemaakt voor Turkije,  dat ik daardoor het land zo snel mogelijk wilde verlaten,  de hond ligt daarom nu op apegapen en ik ook,  de  autorit duurde  17 uren.  (das behoorlijk langer dan wat google maps uitrekent) Ik heb niet eens eten gehad en de hele dag geteerd op 2 Turkse Marsen, die ook nog eens niet te vreten waren..

De gekste verhalen kwamen binnen de afgelopen week,  ik zou achtervolgt worden door de Turkse geheime politie… Je mot al je e-mailtjes wissen…vooral nergens stoppen, levenslang achter slot en grendel vanwege de pillen… na ik heb 3 dagen diarree gehad,  m’n slaappillen en paracetamol en zelfs m’n maagzuurremmers heb ik door de plee gespoeld. O, er was zelfs iemand bij die zei dat ik een Turkse vlag op de hoedenplank moest leggen.. ik stond zowat de vogeltjesdans te doen bij de douane.  De complot theorieën van u,  gingen een loopje nemen  met mijn toch al zwakke geest.

Man, wat  heb ik een nare  dagen gehad, ik heb mijn you tube kanaal verwijderd.  En alle  pagina’s op de HelpSven website  waar het woord Turkije in voor kwam heb ik vergrendeld, foto’s van kruisen en kerken verwijderd..  Sommige zeiden dat ik m’n reclame van de auto moest halen, andere zeiden laat je camera achter in Georgië, want als ze denken dat je journalist bent heb je serieuze problemen.

De ochtend dat ik uit Georgië vertrok, heb ik 3 keer mijn bagage in en uitgeladen zo bang was ik, ik hield er serieus rekening mee dat ik m’n leven achter de tralies zou doorbrengen..  Door al het gedonder heb ik m’n dure waterdichte leger zaklamp ook nog in Batoemi laten liggen. Bangmakerij voor niks, totaal niks an de hand, vlot de grens over, geen gedoe.  En de mensen in Turkije zijn super gastvrij! en de hond is ook niet op de BBQ beland! integendeel, er werd zeer positief op gereageerd.

Maar goed ik ben blij dat ik weer in Europa ben. De hele dag  dat gejengel van die soaras op de radio, begon me ook wel enigszins te vervelen. En dat ochtend gebed om 0.600 uur daar sloeg  Bud de hond telkens op aan met nog 25 andere honden.  Na, dan zit je strak in je bed. Het hebt  z’n voordeel ook wel weer..  zoon 2500 watt speaker op de kerk,  je hoeft je wekker s’ morgens niet te zetten. Enfin. Nu weer blonde meiden op straat en Engelse popmuziek op de radio. Ik denk dat ik morgen hier nog een dag blijf om bij te komen. Dan kan ik ook wat langer bellen met RIAGG want dat is wel nodig!

 

Zondag 18 Maart. Pauze in Kastamonu Turkije

Kastamonu Turkije

Vanmorgen vroeg vertrokken, blijkbaar 1 uur tijdsverschil, dus al met al moest ik nog 1,5 uur wachten op mijn ontbijt. Daar wilde ik niet op wachten.  Bud de hond uitgelaten, niet gedoucht want het was koud water, zonder ontbijt en met bijna lege tank vertrokken,  alle tankstations waren nog dicht. Nu toch een restaurant en tankstation  gevonden in Kastamonu langs de E80,  goede broodmaaltijd gehad. Oplos koffie, tomaat, komkommer, eitje kaas en het nodige vlees.  zeer aardige eigenaar,  pompbediende helpt nog met Wifi voor de laptop en bekijkt de helpsven auto. .

Hele behulpzame mensen, rustig geduldig en als je iets niet snapt gaan ze net zolang door tot de oplossing er is..   Onderweg fraaie vergezichten,  rijd over een weg kronkelend door de heuvels.  Zal vandaag hier bijna zomers worden werd me gisteren verteld. Ik ben nu vooral gefocust op mijn terugreis, dus geen lange verhalen en fotosjoots over de dagelijkse beslommeringen, daar gaat zoveel tijd inzitten, ik wil nu naar huis, en das nog een lange reis.

Zaterdag 17 maart

17 Maart Dag 2 Terug reis.    Batumi-Merfizon

Vanmorgen vroeg vertrokken van uit Batoemi, stevige oor piep lastig om de concentratie te bewaren.  Turks galgenmaal gehad in Georgië vlak voor de grens, maar zonder koffie helaas, om half 9 was ik bij de grenspost in Sapri,  beetje eng zweertje, zoals dat wel vaker is bij grensposten, ik heb 3 keer de kofferklep moeten open maken, maar ze gingen niet rommelen, toch voelde ik al een stevige plas diarree op komen zetten, ze keken overigens niet in de auto.  Het passeren langs de grenscontrole duurde ongeveer 1 uur,  ik  had geen groene kaart, maar men liet me toch rijden,  na de nodige tamtam en overleg. Het hondenpaspoort werd nauwelijks nagekeken. Enfin en nu heb ik mijn middagpauze in café Dogan in Trabzon.  Een Turske pompbediende verbaasd zich dat ik hier met de auto ben. De wegen zijn goed, het is zonnig en lente met 18 graden, ik rijd voortdurend langs de kust van de zwarte zee, met de raampjes open.  Af en toe promenades met palmen, en aan de andere kant rotsformaties met watervallen, en veel tunnels. Nog maar 3800 km volgens de tomtom. Nu weer verder richting Samsun.

 

Zaterdag avond 19.13 uur  Otel hak  Merzifon – Amasya

Zo al een stukje Turkije in, lange rit langs de kust, even is wel leuk,  maar na 12 uren rijden en amper 600 km verder is het een ware uitputtingsslag, ook voor de hond. De mensen zijn hier heel erg gastvrij en beleefd, ook als ik onderweg iets vroeg  werd er gelijk handen geschud en deelden ze hun eten.

Ik kwam geen hotels tegen langs de E80 . Op laatst dacht ik serieus dat ik in de auto moest overnachten. Nu toch een hotel gevonden in een stadje Amasya Merzifon. Bud de hond is ook welkom. Hij heeft zijn eigen bed.  Waar is de hond zijn toilet  vroeg men enigszins bezorgd bij de receptie, gewoon buiten antwoordde ik.  t’s geen luxe tent maar goed genoeg voor de nacht, er is ook een koelkast voor de bacteriofagen, morgen is er ontbijt. m’n oor piept harder dan anders, ik wordt er totaal gestoord van. ik hoop dat het toch weer ietsjes minder wordt, dit is géén doen.

internet hebben ze niet in het hotel, na een lange sjouw zit ik nu in een een soort van eet gelegenheid, ik wordt gastvrij ontvangen, de kok heeft een vegetarisch broodje voor me klaar gemaakt. Samen op de foto, ze stellen allemaal vragen met  pen en papier komen we een eind, en zonder dat ik er om vraag krijg ik de ene naar de andere thee.  Bud zit nog in de geparkeerde auto op de markt. dus ik moet hier zo wel eens weg! Morgen temperaturen van 22 graden. Dat word warm in de auto.