10.000 km voor een wonderdrankje

11 JAN 2018

Met de auto vanuit Groningen 5000  kilometer naar  Tbilisi in Georgië rijden. Deze megatrip gaat de in Nederland uitbehandelde Sven van der Woude maken om zijn leven te redden. In Georgië hoopt hij dat een behandeling met bacteriofagen een einde maakt aan een bacteriële infectie in zijn oor, die hem al veertien jaar gijzelt.

Resistent

Hoe zat het ook alweer? Een maand geleden stond in Metro een groot verhaal over de ongelukkige 42-jarige Groninger, die al veertien jaar worstelt met een nauwelijks te genezen infectie in zijn oor. Van der Woude is na jarenlang antibiotica slikken resistent geworden, waardoor artsen in Nederland niets meer voor hem kunnen doen.

Door de infectie is hij inmiddels doof aan één oor en half doof aan het andere. Bovendien zorgde de ontsteking voor tinnitus: een constante snoeiharde toon in zijn hoofd. Door de jarenlange pijn en ellende zag Van der Woude het leven niet meer zitten. „Zo wil ik niet verder, mijn leven heeft geen zin meer, dit moet ophouden”, zei hij in december tegen Metro.

Daarom meldde de Groninger zich aan bij een levenseindekliniek. Net op het moment dat Van der Woude zich had verzoend met zijn lot, kreeg hij nieuwe hoop. Bij een uitzending van Tros Radar hoorde hij over een geneeswijze met bacteriofagen, waar landen uit de voormalige Sovjet-Unie in gespecialiseerd zijn. De Eliava-kliniek in Georgië wordt wereldwijd gezien als dé bacteriofagen-kliniek.

Een behandeling in Georgië kost 3900 euro en dat is precies 100 euro meer dan wat de stervensbegeleiding kost, die vergoed zou worden door zorgverzekeraar De Friesland. Maar de behandeling met bacteriofagen wilde De Friesland niet vergoeden. „Dat mogen we niet eens, omdat het geen geregistreerde behandeling is in Nederland”, verklaarde een woordvoerder van De Friesland.

Daarop startte Van der Woude een doneeractie. Mede dankzij de aandacht die het verhaal in Metro genereerde, lukte het Van der Woude om 6350 euro op te halen. Net genoeg voor de behandeling en de reis- en verblijfkosten naar en in Georgië.

laster

Tot zover het goede nieuws, want het lot lijkt deze Groninger niet erg gunstig gezind. Eerst kwam daar de belastingdienst die 30% van de donaties leek op te eisen. Daarna volgde er een onbegrijpelijke lastercampagne van een vrouw, die ook geld inzamelde voor een behandeling met bacteriofagen in Georgië voor haar zieke dochtertje. Zij verklaarde, zonder Van der Woude ooit gesproken te hebben, tegenover de doneersite en verschillende kranten in het noorden van het land dat hij een oplichter was, die helemaal niet van plan was om naar Georgië af te reizen.

,,Vreselijk”, reageert Van der Woude op de aantijgingen. ,,Hoe kan je je daar tegen verdedigen? Mensen mailden mij dat ze hun geld terug wilden en ik werd in mijn eigen dorp bij het uitlaten van de hond uitgemaakt voor oplichter.”

Daar hield de ellende niet op. Geen enkele verzekeringsmaatschappij wilde Van der Woude vanwege zijn oorinfectie verzekeren voor zijn reis naar Tbilisi. ,,Niemand wil mij ‘fit tofly’ verklaren. Daarom durf ik het risico niet te nemen om te vliegen, niemand kan mij verzekeren dat het vliegen geen extra schade aan mijn oren oplevert. En ik wil dat er een verbetering in mijn situatie optreedt, geen verslechtering. Nu heb ik nog een klein beetje gehoor, dat wil ik niet kwijtraken.”

Dus besloot Van der Woude dan maar over land naar Tbilisi te reizen. Een monstertocht van bijna 5000 kilometer. Een reis die de Groninger niet alleen kan maken. „Ik ben ook een zware autist en daar heb ik een begeleider voor. Zij heeft inmiddels alles op zich genomen. Ze heeft het geregeld met het zorgloket en met de belasting, zodat ik nu geen belasting hoef te betalen over de donaties. We zijn van plan in 7 of 8 dagen naar  naar Tbilisi te rijden.

Inmiddels heeft Van der Woude een auto gevonden.  400.000 km op de teller dus kwalijks ingereden. Het wordt een soort Parijs-Dakar, maar dan met een autist die een euthanasieverzoek heeft lopen. Misschien een krankzinnig plan, maar ik zie het als mijn laatste redding.”