Muzikaal Tranendal

Waarde vrinden & huisgenoten.

Ik was vanmorgen al vroeg  opgestaan om liedjes te sorteren voor m’n krùmaatsie, want het mot één groot muzikaal tranendal worden.  Dat hept u thuis ook wel in de gáten. Rond 10 uur dacht ik, Sven belt toch effe met de begrafenis-ondernemer want ik kwam al op 175 liedjes uit….

Enfin, lang duurde het gesprek niet want de begrafenis-ondernemer zei gelijk: Je mag maar 3 plaatjes draaien!  Nooit is er tijd voor mij verweet ik hem!  Ja, dan had je maar Deejay moeten worden bij 3FM, zei die verontwaardigd … Smerige Pestlijder, betaal ik hier al 22 jaar braaf mijn maandelijkse premie voor.. Je kan doodvallen!  Spitste ik hem toe.  Val zelf dood, zei de begrafenis-ondernemer, en tierend van woede verbrak  hij de telefoonverbinding… Maar hemeltje, hoe mot het nu verder? Ik wou de bezoekers van m’n krùmaatsie 12 uur lang vervelen met mijn ‘tranen hikker top 100’…  Nà , ik weet het allemaal niet meer…

Sven Het boek.

O,ja  die euthanasie procedure die ik gestart ben is ook niet  zo komen aanwaaien. Ik had In Georgië  al eens laten vallen dat ik de afgelopen jaren aan een boek heb gewerkt, een boek waarin ik de ‘piepshow’ van een héle andere kant benaderd heb. Het boek wilde ik voor 30€ aanbieden op mijn krùmaatsie zodat de bezoekers als het ware  hun eigen cake en koffie zouden betalen.

Enfin,  in Georgië kreeg ik een aantal mailtjes, van menschen (m,v) die benieuwd waren naar het manuscript en toen heb ik een aantal van u  het manuscript gestuurd.  En de reacties op mijn autobiografische roman zijn navenant veelbelovend.   Een lerares  uit Nieuwegein zei dat haar 1e klassers nog beter konden schrijven… één mevrouw uit Veldhoven zei: Dit is zo slecht dat het daarom juist weer goed is.  Een bejaarde man uit Leeuwarden vroeg me, is er ook een Nederlandse vertaling?  En een Rotterdamse ex-politicus  zei,  wacht nog even met dood gaan Sven! Dit is ongekend  pruts werk, maar wel van die aard, dat ik het in één adem heb uitgelezen,  en ik kan niet wachten tot deel 2.

U begrijpt het al, dat wordt een drukke krùmaatsie as iedereen het  boek wil kopen ,  dat mot anders,  misschien moet ik voor die tijd  nog effe met een uitgeverij om de tafel,  dan kan ik er zelf ook  een stuiver van mee graaien en mogelijk de dagen die me nog resten uitzitten in Sjató le Sven…. Dan kan ik vanuit daar,  u  wekelijks vervelen met mijn jongste columns.  Want ik kan me zo voorstellen dat deze soap ook buiten de landsgrenzen nog wel effen aan oud.

Nu, wij zullen zien wat het onverbiddelijke noodlot verder zal beschikken.

Vredespijp

Waarde vrinden & huisgenoten,

Al een tijdje heb ik het druk met mijn nieuwe vrouwelijke huisarts. Ze had me verleden jaar aangenomen als pasjènt maar had meteen spijt. In de weken die volgden  probeerde ze mij te dumpen, ik most telkens langs komen op  gesprekken en dan zei ze: Sven, je mot een andere arts zoeken want wij liggen elkaar niet.  Nà, het is een bloedje mooie vrouw, ze ligt me prima, dus elke keer zei ik: Je doet maar gewoon waar je voor betaald wordt..

Nà, er ontstond uiteindelijk wat  een gekke relatie tussen ons beiden. De meeste pasjènten motte de huisarts bellen voor een afspraak, maar in mijn geval belt de huisarts mij telkens voor een afspraak, vanmorgen had ik  ook weer een uitnodiging.  Ach, ik had toch niks anders te doen, en ik was ook wel nieuwsgierig wat er ditmaal  zou zijn, dus  ik er naar toe op het fietsje….

Ik zat nog maar kwalijks op me reet of de huisarts kwam gespannen op me afrennen,  ze keek me schichtig aan en vroeg of ik een tas bij me had. Nee,  Ik ben niet zo van de tassen, das toch meer een vrouwe dingetje?  antwoordde ik enigszins verbaasd. Ach jà, dat is  waar ook,  je hebt helemaal gelijk zei ze,

Enfin,  daarna sjokte ik haar achterna en namen we beide plaats aan haar dokterstafel, en toen zeide ik,  vertel het probleem eens  dok.  Maar wèl graag één probleem  per gesprek, want ik heb nog meer te doen uiteraard. De huisarts knikte begrijpend en vroeg toen  gespannen, Sven heb jij camera’s bij je tijdens de bezoeken aan mij? en neem je alles op?

Even werd ik stil…    Ik dacht serieus, wie is hier nou de autist. Maar goed ik bleef in m’n rol en zeide:  Nee hoor hoe kom je ‘r bij? Enfin, de onrust was nog niet weg, want toen vroeg ze, en als ik jou thuis op bel wordt ik dan  opgenomen? Ja dat wel zeide ik . Oh,  maar kan je dat niet uitzetten? vroeg de dokter enigszins ongerust. Ja dat zou wel kunnen maar dat doe ik niet antwoordde ik.

Ach, op een geven moment kreeg ik toch wel  medelijden met haar, en toen zei ik, weet je wat!  Ik kleed me hier uit , en dan kun je in ‘levende lijve’ aanschouwen dat ik géén spion ben.  Nà,  toen was het ijs gebroken en zei ze, nu geloof ik jou wel!   Uiteindelijk  mocht ik blijven als pasjènt en rookten we samen de  vredespijp. Nu is roken an sich wel schadelijk voor de gezondheid, maar dat geldt niet voor de vredespijp…

14 Mei Intake bij doodemanskliniek

Ach,  ik prakkiseer zoo vreeslijk zwaar, en daar is het zwakke gestel niet tegen bestand,   als ik er over nadenk dat de Doodemansprocedure nog jaren kan aanhouden….  Er is haast géén doorkomen aan, maar het is beter dan levenslang,  misschien kan de ster der hoop, die  ginds aan de verre horizon als een schemerlampje glinstert, mij zoveel steun en kracht geven, dat het mij verder lukt, het zwaar geteisterde  levensscheepje nog door de grote oceaan van ellende heen te loodsen, naar de veilige haven.  Nu, wij zullen zien,   14 mei aanstaande heb ik een gesprek in Den Haag bij de zenuwarts.

Sven,

 

 

 

 

 

 

Modder fokker

Goedemiddag

De afgelopen dagen heb ik vooral op me reet gezeten en veelvuldig gegaapt, maar gisteravond besloot ik om naar fietser Henk af te reizen in Nijmegen, die ik tijdens mijn reis ontmoet had.  Henk gaf een lezing over zijn fietstocht naar Isfahan.  Nà het was drukker dan ik verwachtte, op een geven ogenblik stonden er zelfs rijen dik menschen (m,v) voor Henk’s portiek woning te dringen. An de kant!  An de kant!  Ik was eerst!!! Schreeuwde ik.

Tjà, en dat begrepen hunnie eigenlijk ook wel, want ik most immers eerst 3 kwartier zoeken voordat ik m’n KIA RANGER fatsoenlijk kon parkeren.

Het was een  boeiende avond, met interessante gasten (m,v) naast me zat een vastgoedmakelaar die ooit al eens met een bus hippy’s naar Nepal was gereden. De man had een boerderij te koop in Duitsland en hij vroeg mij of ik belangstelling had.   Nà, ik zal eens met de bijstand overleggen en dan hoor je nog wel  zei ik.

Ik had de woorden nog maar kwalijks uitgesproken of de man trok bleek weg. Zit jij in de bijstand zei die!!!  Ja. al m’n hele leven mùneer  antwoordde ik beschaafd terug.  Maar dat kan toch  zomaar niet zei die..

Verdorie ik mot de sfeer nog enigszins redden dacht ik, dus ik vertelde hem iets luchtigs, ik zei van Uh… Wist je al dat vliegtuigbouwer Fokker ook weer actief is op de markt, ze hebben een bestseller. Oh echt waar joh? daar wist ik helemaal niks vanaf  zei de makelaar.  Ja,  goegùl  het maar eens zei ik…. ze hebben namelijk een speciaal vliegtuig ontwikkeld welke op de modder kan landen,  het toestel heet dan ook een ModderFokker.

Ach daarna was het ijs gebroken, en toen zei de makelaar, menschen met te veel vrije tijd motten er ook zijn, want anders wordt er nooit meer gelachen..

Nà niet veel later begon Henk’s diapresentatie van dik 500 foto’s. Na 200 foto’s zei ik,  ik heb ’t wel gezien, ik ben het zat, ik ga naar huis. En zo geschiedde het dat ik vanmorgen om 1.30 uur Groningse tijd weer in m’n bedstee lag.

 

 

De fabeltjeskrant

Zoals u allen weet zijn mijn bacteriofagen in de vrieskist beland door een  Tsjechische hotelbeambte .  Maar omdat ik zoon bijzondere patiënt was (?) zou  een andere Nederlandse patiënt  20 dozen nieuwe bacteriofagen voor me meenemen uit Tbilisi, allemaal kosteloos , Ik heb hunnie nog aangeboden er voor te betalen, maar zei men nadrukkelijk  beschouw het maar als een cadeautje van de Eliava kliniek we zullen je snel berichten . Achteraf is de Eliava kliniek toch van gedachten veranderd want het bleef stil.

Mogelijk zijn er weer lasteraars bezig die hunnie hebben gemaild dat ik de kluit belazer. Want ook bij mij regent het  nog dagelijks  verwensingen en bedreigingen,  een niet nader te noemen personage , die me al geruime tijd verveeld,  zou zelfs mannetjes op me afsturen of dergelijke,  zei ze onder valse naam.  Nà misschien wordt ik dan toch vermoord!

Enfin het  is inmiddels 4 weken geleden nadat ik de belofte kreeg,  een aantal  lezers vond dat ik er alsnog achter aan moest gaan,  Nà,  ik heb dat gedaan, maar  ik werd van het kastje naar de muur gestuurd, maar vandaag,  na herhaaldelijk mailen, kreeg ik een reactie van de Eliava kliniek uit Georgië.  Had men eerst belooft mij 20 dozen nieuwe bacteriofagen te geven.  Nu zijn de voorwaarden plots veranderd. Dit lijkt zo langzamerhand wel  een aflevering van de fabeltjeskrant..

 

 

 

 

 

Uitnodiging levenseinde kliniek

Nà,  zojuist maar eens met de doodemanskliniek gebeld, want as het zo doorgaat bezwijkt Sven nog eerder aan verveling dan aan euthanasie, ik zeg het maar even oneerbiedig .. Kijk  het Euthanasietraject is een soort Idols afvalrace.  Nog deze maand verwacht men mij een uitnodiging te sturen, en  dan mag ik voor de jury verschijnen, een psychiater in dit geval.

De psychiater moet overigens behoordelen of mijn leven geestelijk gezien ondraagbaar en onbehandelbaar is,  ik hoor gelijk na het gesprek of ik door de voorrondes heen ben.  De tinnitus waar ik aan lijdt valt ook onder de categorie “geestelijk”  Volgens mij ben ik knap lijp,  maar dan zal je weer net zien dat je niks mankeert. Nà ik hoop maar dat ik duidelijk kan maken dat mijn leven echt in een onmogelijke impasse is  geraakt. Want gatvùr wat voor narigheid mot je anders uithalen …  Nà misschien kan ik een inzamelingsactie houden voor een huurmoordenaar, maar dat mot  wel eentje zijn die goed kan mikken..

Vandaag was ik overigens in de hervormde kerk, en kreeg ik nog een tip van een bezoeker, waarom begin je niet met roken, hij liet me z’n pakje sigaretten zien, waarop stond roken is dodelijk. Kijk dat zijn nog eens tips zei die, doe er je voordeel mee. Een pastoraal medewerker zei, waarom spring je niet van de brug,  as je zo graag dood wil!  Nà,  je kan zeggen wat je wil  maar die kerklui denken tenminste wel met je mee.  O, en de koffie was gratis en de koekjes ook. Ik heb gelijk 5 koekjes genomen, zodat ik m’n bijdrage van collecte voor het hele  jaar ook weer terug heb.

 

 

 

7th Opinion in Radboud ziekenhuis

U raad nooit waar ik ben, dus verklap ik het maar, ik ben thuis en zit aan m’n buro.  Heden ochtend ben ik  in het Radboud ziekenhuis geweest voor een 7th opinion  (de afspraak werd 7 maanden geleden gemaakt)   ik was om half 5 vertrokken vanaf de Groningse klei & moddervelden.   Om 9.00 uur struikelde ik de drempel over van het Nijmeegse ziekenhuis… ik kon alleen nog de woorden eten uit stamelen, want ik vùrrèkte van de honger… Nà, er kwam gelijk een vrijwilliger aanhobbelen in een golfkarretje die me naar het restorant reed.

Ik bestelde een broodje en een kop koffie, maar toen ik moest betalen zei de kassajuf: Das dan 13,90€.   Ik verslikte me in mijn eigen speeksel en zei Pardon,  ja dat kost het nou eenmaal.  zei ze.. Nàja er zat niks anders op dan te betalen, maar ik vind het schandalig dat ze uitgerekend in een ziekenhuis dit soort bedragen vragen, ziek zijn is al duur zat.   Het eten moet hier gratis zijn,  want het  parkeren kost ook al bijna 10€.  Nà, er was  trouwens ook géén doorkomen aan met het broodje,  het leek wel een plank hout.  Er lag bestek naast mijn bord, maar men had beter een hamer en beitel kunnen verstrekken.

Artsen compleet in het plastiK

Ze stonden me overigens in het ziekenhuis op te wachten of als ik één of andere melaatse was,  er kwam een CO-assistente op me af in een regenpak  met een masker op en  plastik moffen aan,  wat was het geval…  ik  was behandeld in een buitenlands ziekenhuis (Eliava kliniek)

Weer slijm in oor. niks aan te doen!  Ook aan tinnitus Niks te doen!

Mijn verhaal zal wèl eindigen met een enkele rit Doodemanskliniek,  want uit m’n oor werd al weer dikke slijm gezogen, ze noemen het glue (lijm) Ik vroeg de CO-assistente of er  bacteriën in zaten,  maar men vond het niet nodig omdat te onderzoeken. We kunnen niks voor je doen, zeiden ze…   ” Je hebt alle denkbare  ziekenhuizen afgelopen, door verwijzen naar een psychiater  of ggz heeft ook géén zin want  half hulpverlenend Noord-Nederland is met je bezig geweest,   en cognitieve therapie heeft  ook niks geholpen”

Je kan nog naar Antwerpen maar dat wordt niet vergoed

Er was nog één ding wat ik kon doen, namelijk uitwijken naar Antwerpen, daar kon men een elektrode in m’n slakkenhuis zetten, dit kon nog wel eens verlichting geven. Maar het werd niet vergoed door de verzekeraar. En om nu een nieuwe crowdfundingsactie te organiseren, dat zal Sven jullie niet aan doen.

Eliava kliniek heeft geen bacteriofagen gestuurd.

De Eliava kliniek had me beloofd nieuwe bacteriofagen te sturen, omdat de mijne in de diepvries hadden gelegen.  Maar daar is niks van gekomen, want  2 weken na dato heb ik nog niks gehoord.  Ach,  ik dacht, ik  zal er nog een mailtje  aan besteden,  Ik kreeg  vandaag antwoord terug dat ik het maar met Naomi most regelen,  géén idee wie dat is, maar ze houden die bacteriofagen maar lekker zelf, as  het allemaal zo moeilijk moet.

Ondertussen had ik de bevroren bacteriofagen laten onderzoeken door een microbioloog, en ondanks dat de kliniek zegt dat ze niet meer werken,  zit er nog wel leven in volgens de bioloog, dus ga ik door met slikken van de diepvries bacteriofagen.

Resultaten behandeling

Gezien de tijdspanne  waarin ik nu bezig ben met de bacteriofagen behandeling, durf ik voorzichtig wat uitspraken te doen. De situatie met mijn oor was tijdelijk een paar weken iets rustiger … maar nu lepel ik er weer toch al weer snot en slijm uit, ook is de pijn weer terug.  De oor piep gaat op en neer, bij een vol oor een ondraaglijke piep,  zo nu en dan is de piep beter vol te houden. Hoe nu verder geen idee?  Ik ben door de opties heen. Voorlopig ga ik door met het innemen van de bacteriofagen, die zoals u weet in de diepvries hebben gelegen, ik wacht nog op nieuwe bacteriofagen die men vanuit Georgië  een andere patiënt zou meegeven.

De Bacteriofagen die in de diepvries hebben gelegen, daarvan heb ik twee flesjes naar een Microbioloog gestuurd, om te kijken of ze nog ‘leven’.  Eind deze week hoop ik de test resultaten binnen te krijgen.

 

Afwijzing coulance verzoek

Groningen.   Goede vrijdag 2018

Geen paaseitjes in de brievenbus van Sven. Neen alleen maar ellende & gezeur…  Gisterenavond was het ook weer raak, toen kreeg ik een lawine van kritiek over me heen,  van een niet nader te noemen personage,  die vond dat ik feitelijk onwaarheden had verkondigt in mijn reisverslagen. Nà, ik heb ut allemaal nog eens nagelezen, en ik mot bekennen dat het een enorm zeikverhaal is geworden, maar ik kan er géén leugen in ontdekken, maar as u allen twijfelt over mijn waarnemende vermogens, mot ik maar naar het Pieter baan centrum, ik werk er voorts  kosteloos an mee..

Friese zorgverzekeraar ‘we betalen niks’

Enfin,  vandaag kreeg ik dan eindelijk een reactie van de Friese zorg verzekeraar, die  na 5 maanden van stilte nog totaal  geen dossier kennis heeft. Zo zeggen ze, we willen u graag  met een second opinion helpen, na misschien motten ze effe  in de bak met bonnetjes duiken…. want we zijn inmiddels bij de 7th opinion aanbeland,  en de hulp die ze willen bieden met een oplossing in het ziekenhuis, das een wassen neus ..  Ik heb hunnie gesmeekt of ik naar een ziekenhuis mocht,  ga maar naar je huisarts we kunnen niks voor je doen, was het keer op keer. Ja maar die helpt me ook niet….. dan neem je maar een andere huisarts. zeiden ze.

De Friesland had van het begin af aan al laten weten geen stuiver te zullen betalen, omdat het andere verzekerden ook op ideeën zou kunnen brengen, zei me Meneer Felix in een persoonlijk gesprek afgelopen december. Trouwens ongelooflijk hoe die  meneer Felix persoonlijke empathie  kon acteren,  die kan het nog ver schoppen in de toneelwereld. Men wilde de casus in december stilletjes afdoen,  en uitstellen…. want het was de overstap maand, en dat zou dat wel eens klanten kunnen kosten. De Friesland  betaald nog telkens voor de Doodemanskliniek waarvan de aanvraag nog loopt.

 

Financiële verantwoording Helpsven actie

Nà Sven hebt de zaken beter op orde dan Fred Teeven, want ondanks ik de helft van mijn bagage verloren ben, is er geen bonnetje zoek geraakt.. Enfin Na  3 dagen non-stop bonnetjes door te hebben gerekend met de wisselkoersen van toen, heb ik zojuist globaal de financiële eindbalans kunnen opmaken van de HelpSven actie. De totale inkomsten van alle  binnen gekomen donaties bedroegen 11.038. De uitgaven voor zover na te gaan bedroegen  11.273.   An sich  blijft de schade beperkt, ik had gevreesd voor een grote restschuld,  het is nog een redelijk bedrag voor iemand in de bijstand, maar m’n krùmaatsie kan er gewoon om doorgaan. Ik had de HelpSven auto bij thuiskomst  willen veilen voor het goede doel, maar helaas das anders gelopen. Nu de eervolle taak aan de dames en heren van de bijstand om alle bonnetjes na te rekenen. Uiteraard zal ik hun bevindingen presenteren zoals ik u heb beloofd. (inmiddels goedkeuring zie hier onder)